Húsavíkurhöfn / Michał Sacharewicz cc-by-nc-sa
Þessa daganna er mikið rætt um sjávarútvegsmál en sitt sýnist hverjum í þeim efnum. Ungir framsóknarmenn vilja leggja sitt af mörkum í umræðuna. Við höfum áhyggjur af því hvert samningaleiðin mun leiða okkur til lengri tíma litið og teljum fyrningu aflaheimilda án mótvægisaðgerða og skýrra leikreglna við endurúthlutun þeirra vera ábótavant og jafnvel skaðleg.
Ungir framsóknarmenn vilja bygga upp kerfi sem tryggir hreyfingu á aflaheimildum, opni fyrir nýliðun, er þjóðhagslega hagkvæmt og komi í veg fyrir skuldasöfnun. Við viljum að kerfið borgi samfélaginu sanngjarnt auðlindagjald sem ræðst af greiðslugetu greinarinnar en ekki pólítískum straumum.
Hugmyndir okkar snúast um að fara uppboðsleið við úthlutun aflamarks. Framkvæmdin yrði þannig að hluti allra aflaheimilda færu á opin uppboðsmarkað árlega, þar sem öllum eigendum skipa yrði gert kleif að bjóða í þær eftir ákveðnum reglum. Nauðsynlegur þáttur fyrirkomulagsins er að veðsettning aflaheimilda verði með öllu bönnuð en með því er komið í veg fyrir óhóflega skuldasöfnun greinarinnar, bólumyndun í verðlagi aflaheimilda og komið verði á eðlilegri aðkomu fyrir nýliða.
Samhliða því þarf að innleiða gjaldtöku sem tekur mið af verðmæti aflaheimilda hverju sinni og inniheldur stýringu með áherslu á vistvænan og þjóðhaglega hagkvæmann sjávarútveg.
Til að tryggja nýliðun og verja byggð í landinu viljum við aðlaga strandveiðikerfið að skynsamar og réttlátara kerfi sem gefur nýliðum í greininni færi á að vaxa samhliða möguleikum til nýsköpunar.